100% (1/1) Octavian Caesar Augustus Augustus Caesar. [43] At quanta merces rhetori data est! [17] Etenim, cum homines nefarii de patriae parricidio confiterentur consciorum indiciis, sua manu, voce paene litterarum coacti se urbem inflammare, cives trucidare, vastare Italiam, delere rem publicam consensisse, quis esset, qui ad salutem communem defendendam non excitaretur, praesertim cum senatus populusque Romanus haberet ducem, qualis si qui nunc esset, tibi idem, quod illis accidit, contigisset? [77] [XXXI] At videte levitatem hominis. Qui magister equitum fuisse tibi viderere, in proximum annum consulatum peteres vel potius rogares, per municipia coloniasque Galliae, e qua nos tum, cum consulatus petebatur, non rogabatur, petere consulatum solebamus, cum Gallicis et lacerna cucurristi. [XXXII] C. Caesari ex Hispania redeunti obviam longissime processisti. Quid ad haec tandem? Quid enim beatius illis, quos tu expulsos a te praedicas et relegatos? The Latin Library Cur non inauguraris? Did You Know? Accusa senatum, accusa equestrem ordinem, qui tum cum senatus copulatus fuit, accusa omnis ordines, omnis civis, dum confiteare hunc ordinem hoc ipso tempore ab Ityraeis circumsederi. Hi igitur his maioribus ab alienis potius consilium peterent quam a suis et foris potius quam domo? Iam enim, quoniam criminibus eius satis respondi, de ipso emendatore et correctore nostro quaedam dicenda sunt. Maier: Cicero in Verrem. Quonam modo igitur Dolabella pervenit? O hominem nequam! Longum est persequi ceteros, idque rei publicae praeclarum, fuisse tam multos, ipsis gloriosum. Post diem tertium veni in aedem Telluris, et quidem invitus, cum omnis aditus armati obsiderent. [85] Sedebat in rostris conlega tuus amictus toga purpurea in sella aurea coronatus. Qui cum hoc ipso tempore stent cum gladiis in conspectu senatus, ego quoque te disertum putabo, si ostenderis, quo modo sis eos inter sicarios defensurus. Tam bonus gladiator rudem tam cito? Quid? More on the NIV. Res enim ex Ka- lendis Ianuariis agitata paulo ante confecta est, minus quidem illa severe quam decuit, non tamen omnino disso- lute. Quid enim plenius, quid uberius quam mihi et pro me et contra Antonium dicere? Cuius autem, qui in eo numero fuisset, nomen est occultatum? Quod quidem erat magnum, de summa re publica dissentientis in eadem consuetudine amicitiae permanere. Tu autem quadringentiens sestertium, quod Idibus Martiis debuisti, quonam modo ante Kalendas Apriles debere desisti? P. Brett Xiang 1,323 views. [XLII] Interea dum tu abes, qui dies ille conlegae tui fuit, cum illud, quod venerari solebas, bustum in foro evertit! Ephesians 6 Philippians 2. Numerum annorum provinciis prorogavit, idemque, cum actorum Caesaris defensor esse deberet, et in publicis et in privatis rebus acta Caesaris rescidit. de quo ferre, cum de reliquis ferres, noluisti; quem etiam ad censuram petendam impulisti eamque petitionem comparasti, quae et risus hominum et querellas moveret. Domiti, C. Treboni, reliquorum quam velis esse causam; edormi crapulam, inquam, et exhala. Atqui haec acta per te. [95] At quibus verbis? 'Caesare interfecto', inquit, 'statim cruentum alte extollens Brutus pugionem Ciceronem nominatim exclamavit atque ei recuperatam libertatem est gratulatus'. Qui cum essent devii, descenderunt, ut istum, tamquam si esset, consul salutarent. Nihil id quidem ad rem; ego tamen, quoniam condemnatum esse pro nihilo est, ita ignoscerem. Um es gleich klarzustellen: DAS IST KEINE HAUSAUFGABE!!! Quamvis enim sine mente, sine sensu sis, ut es, tamen et te et tua et tuos nosti. Vide, ne illa causa fuerit adpellandi mei, quod, cum rem gessisset consimilem rebus iis, quas ipse gesseram, me potissimum testatus est se aemulum mearum laudium extitisse. tum nonne cesserunt? Defendi rem publicam adulescens, non deseram senex; contempsi Catilinae gladios, non pertimescam tuos. Qui risus hominum, tantam esse tabulam, tam varias, tam multas possessiones, ex quibus praeter partem Miseni nihil erat, quod, qui auctionaretur, posset suum dicere! Ideone L. Tarquinius exactus, Sp. Quod est aliud, patres conscripti, beneficium latronum, nisi ut commemorare possint iis se dedisse vitam, quibus non ademerint? Qua in re quanta fuerit uterque vestrum perfidia in Dolabellam, quis ignorat? [XXI] Accipite nunc, quaeso, non ea, quae ipse in se atque in domesticum dedecus impure et intemperanter, sed quae is nos fortunasque nostras, id est in universam rem publicam, impie ac nefarie fecerit. Cur mihi potissimum? Confestim ad eam, cuius causa venerat, [deducitur] eique epistulam tradidit. [50] Quaestor es factus; deinde continuo sine senatus consulto, sine sorte, sine lege ad Caesarem cucurristi. Hoc vero ne P. quidem Clodius dixit umquam; quem, quia iure ei inimicus fui, doleo a te omnibus vitiis iam esse superatum. [XXVIII] An tu, illa vestibulo rostra [spolia] cum adspexisti, domum tuam te introire putas? Itaque, cum ceteri consulares irent, redirent, in sententia mansi; neque te illo die neque postero vidi neque ullam societatem optimis civibus cum inportunissimo hoste foedere ullo confirmari posse credidi. Sed ad iter Italiamque redeamus. [88] [XXXV] Sed ad auspicia redeamus, de quibus Idibus Martiis fuit in senatu Caesar acturus. Orator Second Philippic Third Philippic Fourth Philippic Philippicae. Cum hora diei decima fere ad Saxa rubra venisset, delituit in quadam cauponula atque ibi se occultans perpotavit ad vesperam; inde cisio celeriter ad urbem advectus domum venit capite obvoluto. Mihi vero nihil istorum placet; sed tu, qui acta Caesaris defendis, quid potes dicere, cur alia defendas, alia non cures? [79] His igitur rebus preclare commendatus iussus es renuntiari consul, et quidem cum ipso. Sed si te laus allicere ad recte faciendum non potest, ne metus quidem a foedissimis factis potest avocare? expecto enim eloquentiam tuam. Inspectantibus vobis toto Capitolo tabulae figebantur, neque solum singulis venibant immunitates, sed etiam populis universis; civitas non iam singillatim, sed provinciis totis dabatur. [59] Reliquorum factorum eius, patres conscripti, difficilis est sane reprehensio et lubrica. Quid? rhetori duo; quid, si te disertum facere potuisset? Quaero deinceps, num, hodiernus dies qui sit, ignores. … Tu ergo unus, scelerate, inventus es, qui cum auctor regni esse eumque, quem collegam habebas, dominum habere velles, idem temptares, quid populus Romanus ferre et pati posset. Vide autem, quid intersit inter te et avum tuum. Si nihil est, cum augur iis verbis nuntiat, quibus tu nuntiasti, confitere te, cum 'ALIO DIE' dixeris, sobrium non fuisse; sin est aliqua vis in istis verbis, ea quae sit, augur a collega requiro. Ille vir fuit; nos quidem contemnendi, qui actorem odimus, acta defendimus. O rem non modo visu foedam, sed etiam auditu! Huius ego alienus consiliis consul usus sum, tu sororis filius ecquid ad eum umquam de re publica rettulisti? 2 Grace and peace to you from God our Father and the Lord Jesus Christ. Duo milia iugerum campi Leontini Sex. Pompei (miserum me! Cicero - Philippicae 2, 55. Atque hoc in aliis minus mirabar. Sed nullum est istud, mihi crede, praesidium; caritate te et benivolentia civium saeptum oportet esse, non armis. [66] Incredibile ac simile portenti est, quonam modo illa tam multa quam paucis non dico mensibus, sed diebus effuderit. Desideratis clarissimos civis; eos quoque vobis eripuit Antonius. Factus es ei rursus nescio quo modo familiaris. Erant quidem illa castra plena curae; verum tamen homines, quamvis in turbidis rebus sint, tamen, si modo homines sunt, interdum animis relaxantur. Pompei Magni voci acerbissimae subiecta praeconis! Charybdim dico, quae si fuit, animal unum fuit; Oceanus medius fidius vix videtur tot res tam dissipatas, tam distantibus in locis positas tam cito absorbere potuisse. Cui? Nec vero te umquam neque vigilantem neque in somnis credo posse mente consistere. [21] [IX] P. Clodium meo consilio interfectum esse dixisti. Ab huius enim scelere omnium malorum principium natum reperietis. Quamquam illud quidem fuit, ut tu dicebas, omnibus bono, qui servire nolebant, tibi tamen praecipue, qui non modo non servis, sed etiam regnas, qui maximo te aere alieno ad aedem Opis liberavisti, qui per easdem tabulas innumerabilem pecuniam dissipavisti, ad quem e domo Caesaris tam multa delata sunt, cuius domi quaestuosissima est falsorum commentariorum et chirographorum officina, agrorum, oppidorum, immunitatium, vectigalium flagitiosissimae nundinae. Ne tu iam mecum in gratiam redeas, si scias, quam me pudeat nequitiae tuae, cuius te ipsum non pudet. How to use philippic in a sentence. )—sed tamen quam ab dispari tenebantur! Stulte Aquinates; sed tamen in via habitabant. Ad eos scilicet, quorum nobis etiam dies natales audiendi sunt. Dicebam illis in Capitolio liberatoribus nostris, cum me ad te ire vellent, ut ad defendendam rem publicam te adhortarer, quoad metueres, omnia te promissurum; simul ac timere desisses, similem te futurum tui. O praeclaram illam eloquentiam tuam, cum es nudus contionatus! Schauen Sie sich Beispiele für Philipp II.-Übersetzungen in Sätzen an, hören Sie sich die Aussprache an und lernen Sie die Grammatik. An in senatu facillime de me detrahi posse credidit? Ibi me non occidisti. Quod quidem ego favisse me tibi fateor, suasisse ne tu quidem dicis. [24] Duo tamen tempora inciderunt, quibus aliquid contra Caesarem Pompeio suaserim. [1] Antequam de republica, patres conscripti, dicam ea, quae dicenda hoc tempore arbitror, exponam vobis breviter consilium et profectionis et reversionis meae. Citius dixerim iactasse se aliquos, ut fuisse in ea societate viderentur, cum conscii non fuissent, quam ut quisquam celari vellet, qui fuisset. [102] [XL] Deduxisti coloniam Casilinum, quo Caesar ante deduxerat. Etenim ista tua minime avara coniunx, quam ego sine contumelia describo, nimium diu debet populo Romano tertiam pensionem. Auctoritas huius ordinis adflicta est; adflixit Antonius. Is igitur fratrem exheredans te faciebat heredem? Omnino nemo ullius rei fuit emptor, cui defuerit hic venditor. Qui chirographa Caesaris defendisset lucri sui causa, is leges Caesaris, easque praeclaras, ut rem publicam concutere posset, evertit. Nec vero usquam … But on what did the dispute turn? Gemitus toto foro. sunt enim librarii manu. Nisi vero aut maioribus habes beneficiis obligatos, quam ille quosdam habuit ex iis, a quibus est interfectus, aut tu es ulla re cum eo comparandus. Cassius, Sp. Est ergo flamen, ut Iovi, ut Marti, ut Quirino, sic divo Iulio M. Antonius. Tua illa pulchra laudatio, tua miseratio, tua cohortatio; [91] tu, tu, inquam, illas faces incendisti, et eas, quibus semustulatus ille est, et eas, quibus incensa L. Bellieni domus deflagravit; tu illos impetus perditorum hominum et ex maxima parte servorum, quos nos vi manuque reppulimus, in nostras domos inmisisti. [1] Frequentia vestrum incredibilis, Quirites, contioque tanta, quantam meminisse non videor, et alacritatem mihi summam defendendae rei publicae adfert et spem recuperandae. Agrum Campanum, qui cum de vectigalibus eximebatur, ut militibus daretur, tamen infligi magnum rei publicae vulnus putabamus, hunc tu compransoribus tuis et conlusoribus dividebas. Fateor enim me, cum ea, quae acciderunt, providerem futura, tanta in maestitia fuisse, quanta ceteri optimi cives, si idem providissent, fuissent. Hunc tu cum auctorem et praeceptorem omnium consiliorum totiusque vitae debuisses habere, vitrici te similem quam avunculi maluisti. [75] [XXX] Profectus est aliquando tandem in Hispaniam; sed tuto, ut ait, pervenire non potuit. cui ne suadere quidem ausus essem. Ipse enim Pompeium a mea familiaritate diiunxit. aut quid refert, utrum voluerim fieri an gaudeam factum? [76] An, cum tu Narbone mensas hospitum convomeres, Dolabella pro te in Hispania dimicaret? Proficiscitur in Hispaniam Caesar paucis tibi ad solvendum propter inopiam tuam prorogatis diebus. quia sciebam? Sed nihil de Caesare; tibi certe confitendum est causam perniciosissimi belli in persona tua constitisse. Audite, audite, patres conscripti, et cognoscite rei publicae vulnera. Dixisset etiam conlega meus, patruus tuus, nisi si tu es solus Antonius. Renuntiatur; tacet. [1] Both Demosthenes’s and Cicero's speeches became known as 'Philippic's. Ego autem (vide, quam tecum agam non inimice! Esto, fuerit haec partium causa communis. Prima classis vocatur, renuntiatur; deinde, ita ut adsolet, suffragia; tum secunda classis vocatur; quae omnia sunt citius facta, quam dixi. Optimum vero, quod dictaturae nomen in perpetuum de re publica sustulisti; quo quidem facto tantum te cepisse odium regni videbatur, ut eius omen omne propter proximum dictatoris metum tolleres. Tu vero adscribe me talem in numerum. Non igitur miliens perire est melius quam in sua civitate sine armatorum praesidio non posse vivere? 1. Mimos dico et mimas, patres conscripti, in agro Campano collocatos. [XXXIII] Sortitio praerogativae; quiescit. [6] Sed sit beneficium, quandoquidem maius accipi a latrone nullum potuit; in quo potes me dicere ingratum? Si severus, cur non in omnis? Utinam hoc tuum verum crimen esset! In iis patrui nulla mentio. in tanta laetitia cunctae civitatis me unum tristem esse oportebat? Ubi enim tu in pace consistes? Ergo ego sceleratus appellor a te, quem tu suspicatum aliquid suspicaris; ille, qui stillantem prae se pugionem tulit, is a te honoris causa nominatur? Non video, nec in vita nec in gratia nec in rebus gestis nec in hac mea mediocritate ingeni quid despicere possit Antonius. Quo enim tempore me augurem a toto collegio expetitum Cn. Pompeium, quod imperii populi Romani decus ac lumen fuit, omnes consulares, qui per valetudinem exsequi cladem illam fugamque potuissent, praetorios, tribunos plebis, magnam partem senatus, omnem subolem iuventutis unoque verbo rem publicam expulsam atque exterminatem suis sedibus! Hoc quidem est beneficium. Scio me in rebus celebratissimis omnium sermone versari eaque, quae dico dicturusque sum, notiora esse omnibus, qui in Italia tum fuerunt, quam mihi, qui non fui; notabo tamen singulas res, etsi nullo modo poterit oratio mea satis facere vestrae scientiae. Tibi uni peteres, qui ita a puero vixeras, ut omnia paterere, ut facile servires; a nobis populoque Romano mandatum id certe non habebas. [30] Sed stuporem hominis vel dicam pecudis attendite. [XXII] Tu, tu, inquam, M. Antoni, princeps C. Caesari omnia perturbare cupienti causam belli contra patriam inferendi dedisti. Ego incolumitati civium primum, ut postea dignitati possemus, ille praesenti dignitati potius consulebat. 2 After Jesus was born in Bethlehem 1 in Judea, in the time 2 of King Herod, 3 wise men 4 from the East came to Jerusalem 5 2 saying, “Where is the one who is born king of the Jews? Qua in re non tam iucundum mihi videri debuit non interfectum me a te quam miserum te id impune facere potuisse. contemptumne me? Jesus Christ Is Lord Philippians 2:9-11 Kids Club 2014 Hero - Duration: 3:37. quod neque licet comitiis per leges, et, si qui servavit, non comitiis habitis, sed priusquam habeantur, debet nuntiare. Quamquam animus mihi quidem numquam defuit, tempora defuerunt, quae simul ac primum aliquid lucis ostendere visa sunt, princeps vestrae libertatis defendendae fui. He, then, is his uncle; are you his uncles too, you who voted with him? At ego non nego teque in isto ipso convinco non inhumanitatis solum, sed etiam amentiae. si vera, cur veneunt? [2] Quid putem? Cupio audire, ut videam, ubi rhetoris sit tanta merces [id est ubi campus Leontinus appareat]. Postea sum cultus a te, tu a me observatus in petitione quaesturae; quo quidem tempore P. Clodium, adprobante populo Romano in foro es conatus occidere, cumque eam rem tua sponte conarere, non impulsu meo, tamen ita praedicabas, te non existimare, nisi illum interfecisses, umquam mihi pro tuis in me iniuriis satis esse facturum. [42] Quamquam hoc maxime admiratus sum, mentionem te hereditatum ausum esse facere, cum ipse hereditatem patris non adisses. Pompei liberos pugnare, quem? Ne tum quidem sequeris. At quam insolenter statim helluo invasit in eius viri fortunas, cuius virtute terribilior erat populus Romanus exteris gentibus, iustitia carior! An ego non venirem contra alienum pro familiari et necessario, non venirem contra gratiam non virtutis spe, sed aetatis flore collectam, non venirem contra iniuriam quam iste intercessoris iniquissimi beneficio optinuit, non iure pretorio? [45] Nemo umquam puer emptus libidinis causa tam fuit in domini potestate quam tu in Curionis. Tu, homo sapiens et considerate, quid dicis? clivum Capitolinum dicere me consule plenum servorum armatorum fuisse. Quaeramus igitur, utrum melius fuerit, libertati populi Romani sceleratorum arma an libertatem nostram armis tuis cedere. Sed, ut est apud poetam nescio quem, 'Male parta male dilabuntur.'. qui ordo clarissimis civibus bene gestae rei publicae testimonium multis, mihi uni conservatae dedit. ut servires? [52] Quid cupide a senatu, quid temere fiebat, cum tu unus adulescens universum ordinem decernere de salute rei publicae prohibuisti, neque id semel, sed saepius, neque tu tecum de senatus auctoritate agi passus es? Itaque quem locum apud ipsum Caesarem post eius ex Africa reditum obtinuisti? Auctionis vero miserabilis adspectus; vestis Pompei non multa, eaque maculosa, eiusdem quaedam argentea vasa conlisa, sordidata mancipia, ut doleremus quicquam esse ex illis reliquiis, quod videre possemus. Omne autem crimen tuum est, quod de te in his litteris non male existimem, quod scribam tamquam ad civem, tamquam ad bonum virum, non tamquam ad sceleratum et latronem. Habebat hoc omnino Caesar: quem plane perditum aere alieno egentemque, si eundem nequam hominem audacemque cognorat, hunc in familiaritatem libentissime recipiebat. [107] Quid ego illas istius minas contumeliasque commemorem, quibus invectus est in Sidicinos, vexavit Puteolanos, quod C. Cassium et Brutos patronos adoptassent? Maelius, M. Manlius necati, ut multis post saeculis a M. Antonio [quod fas non est] rex Romae constitueretur? Cuius tu imperatoris quaestor fueras, dictatoris magister equitum, belli princeps, crudelitatis auctor, praedae socius, testamento, ut dicebas ipse, filius, appellatus es de pecunia, quam pro domo, pro hortis, pro sectione debebas. Ecquid reperies ex tam longa oratione mea, cui te respondere posse confidas? Si enim fuissem, non solum regem, sed etiam regnum de re publica sustilissem et, si meus stilus ille fuisset, ut dicitur, mihi crede, non solum unum actum, sed totam fabulam confecissem. Omnibus eum contumeliis onerasti, quem patris loco, si ulla in te pietas esset, colere debebas. [110] [XLIII] Et tu in Caesaris memoria diligens, tu illum amas mortuum? Concedo. Qui possis? Fieri non potest. Remove gladios parumper illos, quos videmus: iam intelleges aliam causam esse hastae Caesaris, aliam confidentiae et temeritatis tuae. Sumpsisti virilem, quam statim muliebrem togam reddidisti. cur potius quam ego ab illo? Haec cum peterent armis ii, quorum erant legibus (etsi in rebus iniquissimis quid potest esse aequi? Qui tum inde reditus aut qualis? [16] At etiam ausus es (quid autem est, quod tu non audeas?) Etsi ille nullo modo consul, vel quod ita vivit vel quod ita rem publicam gerit vel quod ita factus est; ego sine ulla controversia consularis. ; lictores laureati antecedebant, inter quos aperta lectica mima portabatur, quam ex oppidis municipales homines honesti ob viam necessario prodeuntes non noto illo et mimico nomine, sed Volumniam consalutabant. Quae tua fuga, quae formido praeclaro illo die, quae propter conscientiam scelerum desperatio vitae, cum ex illa fuga beneficio eorum, qui te, si sanus esses, salvum esse voluerunt, clam te domum recepisti! [62] Italiae rursus percursatio eadem comite mima, in oppida militum crudelis et misera deductio, in urbe auri, argenti maximeque vini foeda direptio. Orationes Philippicae Philippische Reden Gegen M Antonius Fremdsprachentexte Reclams Universal Bibliothek By Thomas W Probst Cicero Cicero orationes philippicae philippische reden gegen m. marcus tullius cicero librarything. Occultatum dico; cuius non statim divulgatum? Mira verborum complexio! Hasta posita pro aede Iovis Statoris bona Cn. [10] Verum tamen quid erat, quod me rogares, si erat is, de quo rogabas, Caesaris lege reductus? [31] [XIII] Attende enim paulisper cogitationemque sobrii hominis punctum temporis suscipe. In publicis nihil est lege gravius, in privatis firmissimum est testamentum. Aut undique religionem tolle aut usque quaque conserva. Numquam ab eo mentio de me nisi honorifica, nisi plena amicissimi desiderii, cum me vidisse plus fateretur, se speravisse meliora. [V] Sed cum mihi, patres conscripti, et pro me aliquid et in M. Antonium multa dicenda sint, alterum peto a vobis, ut me pro me dicentem benigne, alterum ipse efficiam, ut, contra illum cum dicam, attente audiatis. Ergo hercule magna, ut spero, tua potius quam rei publicae calamitate ementitus es auspicia, obstrinxisti religione populum Romanum, augur auguri, consul consuli obnuntiasti. Respondi maximis criminibus; nunc etiam reliquis respondendum est. 1. Debet enim talibus in rebus excitare animos non cognitio solum rerum, sed etiam recordatio; etsi incidamus, opinor, media ne nimis sero ad extrema veniamus. Quis enim meum in ista societate gloriosissimi facti nomen audivit? Acta enim Caesaris pacis causa confirmata sunt a senatu; quae quidem Caesar egisset, non ea, quae egisse Caesarem dixisset Antonius. Ea velim reprehendas, si potes, unum, ne quinquennii imperium Caesari prorogaret, alterum, ne pateretur ferri, ut absentis eius ratio haberetur. Sed quid opponas tandem, si negem me umquam ad te istas litteras misisse, quo me teste convincas? 1823. Quibus rebus tantis ac talibus gestis quid fuit causae, cur in Africam Caesarem non sequerere, cum praesertim belli pars tanta restaret? Si parricidas, cur honoris causa a te sunt et in hoc ordine et apud populum Romanum semper appellati? an eas, ad quas te peragratis veteranorum coloniis stipatum armis rettulisti? Omnibus adfuit his pugnis Dolabella, in Hispaniensi etiam vulnus accepit. Fuit alterum gravitatis, alterum prudentiae tuae. ' Quale autem beneficium est, quod te abstinueris nefario scelere? qui ordo clarissimis civibus bene gestae rei publicae testimonium multis, mihi uni conservatae dedit. contemptumne me? Philippians 2 ; PHIL 2:1 If there be therefore any consolation in Christ, if any comfort of love, if any fellowship of the Spirit, if any bowels and mercies, PHIL 2:2 Fulfil ye my joy, that ye be likeminded, having the same love, being of one accord, of one mind. About the NIV; Help translate Bibles; Bible Gateway Recommends. Quam cum illa legeret flens (erat enim scripta amatorie; caput autem litterarum sibi cum illa mima posthac nihil futurum; omnem se amorem abiecisse illim atque in hanc transfudisse), cum mulier fleret uberius, homo misericors ferre non potuit, caput aperuit, in collum invasit. Sume diem, vide, qui te inauguret; conlegae sumus; nemo negabit. Mora est adlata bello, non causa sublata. cur honorem Caesaris tua lege datum deseri patimur? 'Nihil scio', inquies, 'nisi quae praedia habuerit. ' Quid igitur cessas? Si de meo iudicio quaeris, nollem; sed tamen consilium a primo reprehendendum, laudanda constantia. Quidnam homines putarent, si tum occisus esset, cum tu illum in foro spectante populo Romano gladio insecutus es negotiumque transegisses, nisi se ille in scalas tabernae librariae coniecisset iisque oppilatis impetum tuum compressisset? Quam miserum est id negare non posse, quod sit turpissimum confiteri! Quae autem domus? Simul illud oro: si meam cum in omni vita, tum in dicendo moderationem modestiamque cognostis, ne me hodie, cum isti, ut provocavit, respondero, oblitum esse putetis mei. si misericors, cur non in suos? Sustulit illum diem fortuna rei publicae; num etiam tuum de auspiciis iudicium interitus Caesaris sustulit? [57] In eodem vero tribunatu, cum Caesar in Hispaniam proficiscens huic conculcandam Italiam tradidisset, quae fuit eius peragratio itinerum, lustratio municipiorum! At vero Cn. quorum etiam institores sunt, qui ea tamquam gladiatorum libellos palam venditent. Nescis heri quartum in Circo diem ludorum Romanorum fuisse? Celeriter isti, redisti, ut cognosceret te si minus fortem, at tamen strenuum. Sed tamen haec summa est conclusionis meae, quoniam scelere a te liberati sunt, ab eodem amplissimis praemiis dignissimos iudicatos. Consuluisti me per litteras de Capua tu quidem, sed idem de Casilino respondissem, possesne, ubi colonia esset, eo coloniam novam iure deducere. Esto, hoc imperite; nec enim est ab homine numquam sobrio postulanda prudentia; sed videte impudentiam. Pompei peristromatis servorum in cellis lectos stratos videres. Modo aequum sibi videri, modo non iniquum. Virum res illa quaerebat. At enim te in disciplinam meam tradideras (nam ita dixisti), domum meam ventitaras. Scilicet is animus erat Milonis, ut prodesse rei publicae sine suasore non posset. Cur? [1] [I] Quonam meo fato, patres conscripti, fieri dicam, ut nemo his annis viginti rei publicae fuerit hostis, qui non bellum eodem tempore mihi quoque indixerit? The Philippics (Latin: Philippicae) are a series of 14 speeches composed by Cicero in 44 and 43 BC, condemning Mark Antony.Cicero likened these speeches to those of Demosthenes against Philipp II of Macedon. Non modo unius patrimonium quamvis amplum, ut illud fuit, sed urbis et regna celeriter tanta nequitia devorare potuisset. An Caesaris decreto Creta post M. Bruti decessum potuit liberari, cum Creta nihil ad Brutum Caesare vivo pertineret? Quid enim aliud dicam? Postea vero quam se totum Pompeius Caesari tradidit, quid ego illum ab eo distrahere conarer? Seite 1 von 1 [ 3 Beiträge ] Vorheriges Thema | Nächstes Thema : Autor Nachricht ; cubeAD Betreff des Beitrags: Cicero - Philippicae 2, 55. Iam vereor, patres conscripti, ne, quod turpissimum est, praevaricatorem mihi adposuisse videar, qui me non solum meis laudibus ornaret, sed etiam alienis. Überprüfen Sie die Übersetzungen von 'Philipp II.' oratio philippica prima erste philippische rede kap 1 15. full text of ciceros erste und zweite philippische rede. Domitium non patris interitus, clarissimi viri, non avunculi mors, non spoliatio dignitatis ad reciperandam libertatem, sed mea auctoritas excitavit? Vide, ne etiam facilius; nos enim nuntiationem solum habemus, consules et reliqui magistratus etiam spectionem. [II] Contra rem suam me nescio quando venisse questus est. 5:26; James 3:14 Let nothing be done through selfish ambition or conceit, but # Rom. [67] Quae Charybdis tam vorax? Sed quoniam veteranis cautum esse volumus, quamquam dissimilis est militum causa et tua (illi secuti sunt, tu quaesisti ducem), tamen, ne apud illos me in invidiam voces, nihil de genere belli dicam. Ego, quid ille, et contra ille, quid ego sentirem et spectarem, videbat. Nec enim omnia effundam, ut, si saepius decertandum sit, ut erit, semper novus veniam; quam facultatem mihi multitudo istius vitiorum peccatorumque largitur.